بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت بیست و هشتم :
نقاشیِ این روز بدونِ بارشِ برف بود، درحالی که تیرگیِ دلگیرِ ابرها بیش از حد سنگین بود برای شانه‌های آسمان؛ چه زمانی قرار بود ابرها از این پهنه‌ی غم دیده دست کشیده و به حالِ خود رهایش کنند؟ مشخص نبود، اما گویا پیکِ نامه‌رسانِ باد بود که دوان‌دوان دعوتنامه‌ی محفلِ فاجعه‌ای تازه را می‌آورد و دعوت شده به این ضیافت که بود؟ بماند!
روزی که از صبح گذشت و زمان را به وصلتِ ظهر رساند،
لطفا صبر کنید...
شباهنگ
0جانای بیچاره.